Home » Życie z chorobą » Badania kliniczne w cukrzycy typu 1
Życie z chorobą

Badania kliniczne w cukrzycy typu 1

Prof. dr hab. n. med. Ewa Barbara Pańkowska

Dyrektor medyczny placówki, Instytut Diabetologii

Badania kliniczne są podstawą rozwoju medycyny. Jaką zatem rolę odgrywają w opracowywaniu nowych metod leczenia cukrzycy typu 1?


Czym charakteryzuje się i jak objawia się cukrzyca typu 1? Jak wygląda ścieżka diagnostyczna i dlaczego wczesne rozpoznanie choroby jest tak istotne?

Cukrzyca typu 1 jest chorobą autoimmunologiczną (in. z autoagresji) i charakteryzuje się brakiem tolerancji organizmu na własne komórki beta znajdujące się w trzustce, a odpowiadające za wytwarzanie insuliny i utrzymanie odpowiedniego poziomu glukozy we krwi. W początkowym stadium choroba nie daje żadnych symptomów, dopiero w późniejszych etapach może objawiać się w postaci wzmożonego pragnienia, częstego oddawania moczu, nadmiernego zmęczenia. Wczesna diagnoza i wdrożenie leczenia mogą uchronić pacjenta przed powikłaniami w postaci m.in. kwasicy ketonowej zagrażającej życiu, która może skutkować hiperglikemią prowadzącą do uszkodzenia narządów. Dodatkowo wiele z dzisiejszych terapii w badaniach klinicznych uważa się za bardziej skuteczne na wczesnym etapie rozwoju choroby.

Jak wygląda aktualnie leczenie cukrzycy typu 1? Czy istnieją perspektywy na nowe metody leczenia?

Leczenie cukrzycy typu 1 polega na kilkukrotnym w ciągu doby przyjmowaniu insuliny w postaci zastrzyków. Pacjent sam musi określać dawkę oraz częstotliwość iniekcji.

Obecnie trwają prace nad terapią pozwalającą utrzymać zdolność organizmu do produkcji insuliny. Zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie prowadzone jest badanie kliniczne opracowujące metodę leczenia nowo zdiagnozowanej cukrzycy typu 1.

W jakim celu przeprowadza się badania kliniczne dla terapii cukrzycy typu 1? Co pacjenci otrzymują angażując się w takie badania?

Badania kliniczne w terapii cukrzycy typu 1 prowadzone są w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa metody zatrzymującej proces z autoagresji. Polegają na zastosowaniu immunoterapii, w tym jednego z głównych autoantygenów w cukrzycy typu 1, czyli GAD. Terapia ta ma na celu przeprogramowanie układu odpornościowego i tłumienie odpowiedzi immunologicznej. W ten sposób dążymy do zachowania komórek beta, a co za tym idzie – produkcji insuliny. Do tego rodzaju terapii przyjmowani są pacjenci, u których zdiagnozowano cukrzycę typu 1. Jej założeniem jest zmniejszenie ilości potrzebnej insuliny oraz ryzyka hiper- lub hipoglikemii.

Next article