Cukrzyca jest drugą, po nadciśnieniu tętniczym, najczęstszą cho
robą przewlekłą w Polsce, cierpi na nią 2,5 mln osób. Mimo to jest powszechnie niedoceniana. Przede wszystkim dlatego, że w początkowym okresie nie wiąże się z żadnymi istotnymi dolegliwościami. Chorzy nie czują żadnego bólu, odczuwają jedynie zwiększone pragnienie 
i częściej oddają mocz, czasem zaczynają chudnąć. W przypadku najczęstszej postaci cukrzycy – cukrzycy typu 2 (90 proc. przypadków) objawy te rozwijają się miesiącami i latami, a choroba najczęściej jest rozpoznawana przy okazji badań okresowych lub wykonywanych z powodu innych dolegliwości. Stąd szacuje się, że 600-700 tysięcy osób chorujących w Polsce na cukrzycę nic o tym nie wie.

Choroba spychana na margines

Cukrzyca zasługuje na znacznie większą uwagę władz 
i systemu ochrony zdrowia, gdyż prowadzi do uszkodzenia naczyń krwionośnych. Dlatego tak duże znaczenie ma zapobieganie jej wystąpieniu, a gdy już się ją rozpozna – jak najskuteczniejsze leczenie. Sednem cukrzycy jest bowiem zapobieganie chorobom układu krążenia – zawałom serca, udarom mózgu i niedokrwieniu kończyn dolnych oraz utrzymanie nerek i oczu w jak najlepszym stanie.

Osobnym problemem jest zapobieganie i leczenie zespołu stopy cukrzycowej, czyli występujących na stopach owrzodzeń spowodowanych uszkodzeniem unerwienia i upośledzeniem ukrwie
nia. I może właśnie z powodu złożoności problemu cukrzycy i jej powikłań jest to choroba niedoceniana i spychana przez władze na margines.

Budowanie świadomości

Aby zmienić sytuację, powinniśmy rozwijać świadomość i gromadzić wiedzę, jakie zagrożenia niesie ze sobą epidemia cukrzycy. Polskie Towarzystwo Diabetologiczne jest przekonane, że niniejsza publikacja przyczyni się do poprawy powszechnego (nie)zrozumienia, czym jest cukrzyca 
i dlaczego walka z jej epidemią powinna być priorytetem dla ca
łego społeczeństwa.