Cukrzyca typu 2 przez długi okres nie daje o sobie znać. Często pierwszym objawem jest stan zagrażający życiu taki jak zawał serca lub udar mózgu.

Dlatego oznaczenia stężenia cukru powinny być wykonywane nawet u osób bez objawów, w celu wczesnego rozpoznania cukrzycy i podjęcia leczenia zanim dojdzie do powikłań.
Stężenie cukru we krwi należy wykonywać u wszystkich osób po 45 roku życia z częstością co 3 lata.
U pewnych osób oznaczenie stężenia cukru należy wykonywać niezależnie od wieku 1 raz na rok.

Należą tu:

  • osoby z nadwagą BMI≥25 kg/m2
  • osoby, których rodzice lub rodzeństwo choruje na cukrzycę
  • osoby mało aktywne fizycznie
  • osoby u których stwierdzono stan przedcukrzycowy
  • kobiety, które przebyły cukrzycę ciężarnych
  • kobiety, które urodziły dziecko o masie > 4 kg
  • osoby z nadciśnieniem tętniczym
  • osoby z nieprawidłowym poziomem HDL < 40 mg/dl (<1mmol/l) lub podwyższonym stężeniem trójglicerydów >250 mg/dl (2,85 mmol/l)
  • kobiety z zespołem policystycznych jajników
  • osoby z chorobą układu krążenia

Kiedy należy podejrzewać cukrzycę?

Następujące objawy wskazują na możliwość rozwoju cukrzycy:

  • zwiększone pragnienie, utrata masy ciała
  • nawracające grzybicze zakażenia np. w okolicach narządów płciowych lub pojawienie się zmian ropnych na skórze
  • apatia, osłabienie, senność
  • zwiększona ilość oddawanego moczu
  • w skrajnych przypadkach - wyczuwalny zapach acetonu w powietrzu wydychanym

Jak można zapobiegać cukrzycy i związanym z nią powikłaniom?

 

Zapobieganie cukrzycy i jej powikłaniom to: przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia a przede wszystkim:

  • redukcja masy ciała
  • wzrost aktywności fizycznej
  • prawidłowy sposób odżywiania
  • okresowa kontrola stężenia cukru we krwi w celu wczesnego wykrycia stanu przedcukrzycowego lub cukrzycy

Grupy ryzyka cukrzycy

 

Każdy po 45. roku życia powinien raz na 3 lata poddać się badaniu w kierunku cukrzycy. Do wykonania badań powinny również skłonić objawy wskazujące na możliwość występowania cukrzycy: zmniejszenie masy ciała, wzmożone pragnienie, wielomocz, osłabienie i wzmożona senność, pojawienie się zmian ropnych na skórze oraz stanów zapalnych narządów moczowo-płciowych.